CLOUDS_568_355Σαν ζαχαρότευτλα, σαν Σεμπαστιέν, πλατεία κρύα , άδεια.
Τρέχουν και βιάζονταν, καμωμένοι από σάκχαρα και ομπρελίζοντες, για να κρυφτούν,
πέφτει από πάνω μας και ειν’ και από κάτω μας και στο ενδιάμεσο και στο παράλληλο, σκορπάει με κρύα χάδια,
δες, με μουλιάζει, ισπανική φιέστα, άστα και χε στα, δεν είμαι από κει ,μα είμαι από που;
Παππού σε γέννησα, πατέρα σε θηλάζω, η μάνα στην οικοδομή, φέρνει φαΐ σε κέρματα, με στέλνει στη σχολή κομμώτρια να γίνω και εγώ μαζεύω τρίχες, πεντάλεπτα, κλωτσώ σπιρτόκουτα στην επιστροφή!
Ινγκουσετία με αυτή γεμίζεις, τα δάκρυα της ερωμένης του βασιλιά.
Ινγκουσετία με αυτή φουσκώνεις, χτισμένη μέσα στα γεφύρια, φυλακισμένη ανάσα στο μπετόν- αρμέ.
Αρμένιοι, αρμέγουν, Αρμαγεδδών στα άρματα
Ισπανοί εις πανί, σπανίως ζωγράφιζαν, οι πιο πολλοί απ αυτούς σπανοί και ταλαντούχοι! Σακραμέντο πόσο αγάπησα τις ώρες μου στην πλώρη σου.
Υετός σος σος τακ τακ τακ τακ χτυπάει ο σύντροφος προδότης. Το αριστερό μου παρελθόν με λήγει, με θλίβει, με νικά. Υποδεέστερος Ερμής τρισμέγιστος, παρ άφρον γιος του Αττίλα και του Κρόνου.
Γιαγιά σε αγόρασα, μαμά πλερώσου απ τ’ ασβέστη, ω αδερφέ που είσαι, με λένε τέλος .

About Kakokoko Medouli

Είμαι ψηλοκοντός με μέτρια μαλλιά, τσάντα ταχυδρόμου, άρβυλα και ένα άχυρο στο στόμα για μασούλημα. Μου αρέσει το Bollywood, ακούω sophisticated dance, αγαπώ το κρασί και τα κίτρινα τυριά, αποφεύγω τα ξινά και φοράω πάντα άρωμα σανταλόξυλο. Ατάκα μου: η αρετή του ποιειν είναι το πράττειν , η αρετή του πραττειν είναι η υπομονή. Αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Σταμάτης Γονίδης με τα παιδικά του εξαρτημένα κουνελάκια και αγαπημένος μου στίχος είναι από το τραγούδι <> που λέει το μισό μου ντεπόν. Ένα υπέρ θαυμάσιο τραγούδι που έχει ερμηνεύσει τόσο καταθλιπτικά η ελευθερία yo και η Ελένη κοκο ενσαρκώνοντας και οι δυο ένα πυροσβεστικό σε διάσωση με μποτιλιάρισμα στην Κηφισίας. !