nutscapes-men-are-taking-pictures-of-their-balls-in-front-of-beautiful-landscapes-7Όλοι μιλούν γι΄ αυτά, όλοι τα έχουν στο στόμα τους,
γεμίζει ο στόμας τους μ’ αυτά.. ίσως σε κάθε φράση.
Με μάτια δύσπιστα τα αναφέρεις.. σε μια πρόταση, σε μια κουβέντα.
Με απογοήτευση, όταν νιώθεις πως εξαπατήθηκες, κακής ποιότητας στραβοραμμένα ρούχα λαικής, φθηνά, μα ψεύτηκα αν σου τα κάνουν δώρο.
Κι εσύ γεμίζεις τον στόμα σου ξανά και τ’ αναφέρεις..
Αδιαφορώντας πάλι.. σε εκείνα καταλήγεις,
ρητορικά χαλίκια ανάμεσα απ’ τις λέξεις και τις σκέψεις.
Το λες για πλάκα.. σαν κοιτάς έναν παλιόφιλο, πειραχτηκά και ειρωνικά, άμα το θέλεις έτσι.
Το λες με στόμφο.. σε έναν φίλο όταν ο εχθρός σε πλησιάζει και τον κακοκλογείς.
Με θαυμασμό γεμίζουν το στόμα σου ξανά σαν επαινείς.. σαν αξιώνεις.
Κι όταν μειώνεις έναν άνθρωπο που δεν τα καταφέρνει με ό,τι κι αν καταπιάνεται, δεν έχει περιορισμούς, δεν έχει απαγορεύσεις.
Εκεί, στον στόμα σου, τα στριφογυρνάς ξανά και ξανά, μεταφορικά και κυριολεκτικά αν το επιθυμείς, αν σε ελκύουν, αν είσαι άνδρας ή γυναίκα, δεν έχει διαφορά.
Όλοι τα βάζουνε στο στόμα τους, στα χέρια τους, τα ψαχουλεύουν και τα ξίνουν, τα γλυφουν και τα φτύνουν.balls-overlooking-some-cliffs
Το λες όταν απειλήσε, μα δεν σε σκιάζει ο φόβος κι όταν ακούς κάποια κοτσάνα, κάποια βλακεία να ξεστομίζει ένα αστροπελέκι αμόρφωτο και ημιμαθές.
Σπάνια μιλάς για έναν αδένα που προσφέρει την ζωή, τον σπόρο, μα και πάλι κάποιος θα το πει.. ένας γιατρός, ένας που έφαγε άτιμο χτύπημα σε μια μάχη.
Ακόμα κι όταν χτυπά το τηλέφωνό σου, και είναι απ’την τράπεζα και σε απειλούν για όσα χρωστάς, το ίδιο θα πείς, με άρνηση και αβεβαιότητα και λίγο χιούμορ.
Με ένα μειδίασμα ικανοποίησης θα πείς έξω απ’ τα δόντια:
“ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ!”

About Kakokoko Medouli

Είμαι ψηλοκοντός με μέτρια μαλλιά, τσάντα ταχυδρόμου, άρβυλα και ένα άχυρο στο στόμα για μασούλημα. Μου αρέσει το Bollywood, ακούω sophisticated dance, αγαπώ το κρασί και τα κίτρινα τυριά, αποφεύγω τα ξινά και φοράω πάντα άρωμα σανταλόξυλο. Ατάκα μου: η αρετή του ποιειν είναι το πράττειν , η αρετή του πραττειν είναι η υπομονή. Αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Σταμάτης Γονίδης με τα παιδικά του εξαρτημένα κουνελάκια και αγαπημένος μου στίχος είναι από το τραγούδι <> που λέει το μισό μου ντεπόν. Ένα υπέρ θαυμάσιο τραγούδι που έχει ερμηνεύσει τόσο καταθλιπτικά η ελευθερία yo και η Ελένη κοκο ενσαρκώνοντας και οι δυο ένα πυροσβεστικό σε διάσωση με μποτιλιάρισμα στην Κηφισίας. !