rubinadetail1b

(Προηγούμενα #4 #3 #2 #1)

 

Συνήλθε. Κοίταξε το δυνατό φως που χτύπαγε το πρόσωπο του και γύρισε απότομα το βλέμμα του. Γούρλωσε το μάτι του σαν λεμούριος μπροστά στην θέα του Βαν Γκογκ στον τοίχο. Απομάκρυνα το φως. Η ματιά του γύρισε πάλι σε μένα.
-Μη το κοιτάς καθόλου. Είναι άσχημο να κοιτάζει κάποιος το μέλλον του.
Με κοίταξε. Έσκυψε το κεφάλι και εκτόξευσε μια ρουκέτα στο πάτωμα.
-Καρμπονάρα έφαγες;
-Ρε τι είναι αυτά ρε;
Τρεις ώρες στυγνής ανάκρισης, κοπανώντας τον ασταμάτητα με το ρόπαλο,  απέσπασα πληροφορίες . Πληροφορίες για τα πάντα.
Ο Χουσεΐν πέρασε μέσα. Είχε φέρει το στάφ.
Λύσαμε τον τζάνκουλα.

 Ο παπάς είχε  ανοίξει διάπλατα πάνω στο γραφείο. Τράβηξα με προσοχή ένα ρίζλα κινγκσαΐζ και aρχησα να κολλάω. Ο Χουσεΐν παρατηρούσε τρομαγμένος τον τζάνκουλα με την αλιομένη μουρη στην καρεκλα.Εκείνος προσπαθούσε να συνερθει. Ο Χουσεΐν έριξε ένα κοφτό βλέμμα σε μένα και ξαναγύρισε την ματιά του στον τζάνκουλα. 

-Μη τον κοιτας καθολου λιγοτερα στοματα.

Ο Χουσεΐν χαμογελασε. Συκοθηκε απο την πολυθρονα και κατευθηνθηκε στο μινι μπαρ. Επιασε το τζιν.

– Όχι το καλό ρε μαλάκα, πας καλά.
– …
αμηχανία. Φόβος. Θυμός. Και ένα μυστήριο που περιπλανιέται στον αέρα.

Τρεις καφές εξόντωσαν τα συναισθήματα. Κόντεβε μεσημέρι. Τα ρολόγια είχαν παγώσει όλα. Ο μεσημεριανός ήλιος έκανε πιο αισθητή την ντάγκλα που με διακατείχε.

Κοίταξα τον Χουσεΐν κοίταξα το πτώμα.

ακολούθησε σιωπή λίγων δευτερόλεπτων. Ο Χουσεΐν κατέβασε μονοκοπανιά το τζιν τόνικ και πήρε τον τζάνκουλα μαζί του φεύγοντας.

Τα ρολόγια  ήταν ακόμα σταματημένα ήμουν μονός μετά από ώρες και επιτέλους θα κοιμόμουν ήπια το τσιγάρο και έπεσα για ύπνο.

Τα σύννεφα είχαν σκεπάσει τον ουρανό και το έδαφος στρωμένο με χιόνι εγώ και ο Ουκρανός έπρεπε να παραδώσουμε ένα δέμα σε έναν φίλο μας. Την δουλειά την είχε κανονίσει ο Ουκρανός. Ήταν ένα εκπληκτικό δώρο για τον παλιόφιλο μας.

Χτυπήσαμε το κουδούνι.

Ένα με δυο λεπτά αργότερα άνοιξε η πόρτα δεν υπήρχε κανένας λόγος για διάλογο αφήσαμε το δέμα στα χεριά του μπράβου και απλά είπαμε το όνομα. Κάναμε μεταβολή και δρόμο με γρήγορο αλλά σταθερό βήμα.

Μπήκαμε στο ξιαμά. Ο Ουκρανός μέτρησε σιωπηλά μέχρι το δέκα η βίλα εξεράγει. Το σανιδώσαμε και φύγαμε.

Γυρίσαμε πίσω στο κέντρο να βρούμε τον Κινέζο σπίτι του. Φτάσαμε  ήσυχα. Κατεβήκαμε. Μπήκαμε μέσα το θέαμα ήταν αντάξιο της ρουκέτας που έβγαλα στο δάπεδο. κουμπιά και σεα παντού αφημένα στο πάτωμα. Ξερατά παντού και απίστευτη μπόχα. Πέντε άτομα νεκρά μέσα σε αυτούς ο Κινέζος. Το πρόσωπο του ήταν πρησμένο και είχε αφρούς στο στόμα. Σηκωθήκαμε και φύγαμε θα ήταν μεγάλος μπελάς. Ο Τριαντάρης  τζάκουλας το χε κλειστό οπότε γυρίσαμε  σπίτια μας. Η αμοιβή μας από την δουλειά  έφτανε να καλύψει τις ναρκωτικές μου ανάγκες για τρία χρόνια. Κοιμήθηκα ευχαριστημένος.

About Lemourios

λεμουριος απο λεμουρια