Η μαρξιστική οντολογία ως θεμελιώδης αιτία κατάρρευσης των μαρξιστικών – κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης

Οι αιτίες της κατάρρευσης των μαρξιστικών – κομμουνιστικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης είναι ασφαλώς ποικίλες και διάφορες. Μία από τις θεμελιώδεις αιτίες είναι οι εσωτερικές αδυναμίες της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας. Οι εσωτερικές αδυναμίες του Μαρξισμού έχουν την αφετηρία τους στην θεμελιώδη φιλοσοφική μάθηση, δηλαδή την οντολογία και, συγκεκριμένα, την οντολογία της μαρξιστικής φιλοσοφίας. Τούτο διότι οι δικές της εσωτερικές αντιφάσεις εμποτίζουν και τα λοιπά τμήματα του όλου θεωρητικού οικοδομήματος. Για να διαπιστωθούν οι έντονες εσωτερικές αδυναμίες της μαρξιστικής μεταφυσικής και οντολογίας είναι ανάγκη να ιδούμε, με σύντομη ανάπτυξη, την ιστορία των βασικών εννοιών της.

marx_engels23

 

Η μεταφυσική – οντολογική διδασκαλία του Μαρξισμού ονομάζεται, ως γνωστόν, «διαλεκτικός υλισμός». Οι θεμελιώδεις αρχές του διαλεκτικού υλισμού, του οποίου η θεμελίωση και οικοδόμηση προήλθε, όπως ο ίδιος ο Μαρξ δηλώνει, από την ανατροπή του διαλεκτικού ιδεαλισμού του Hegel, είναι οι εξής: 1) η έννοια της ύλης, 2) η έννοια της ανάγκης, 3) η διαρκής κίνηση και η χωρίς όρια εξέλιξη των πάντων, 4) το τριαδικό διαλεκτικό σχήμα θέση – αντίθεση – σύνθεση ή αλλιώς θέση – άρνηση – άρνηση της άρνησης, 5) η αλληλο-διείσδυση των αντιθέτων και 6) η μεταβολή των ποσοτήτων σε ποιότητες ή αλλιώς η αναγωγή των ποιοτήτων σε ποσότητες.

Η πρώτη έννοια του διαλεκτικού υλισμού, η έννοια της ύλης, είναι θεμελιώδης έννοια της αρχαίας ελληνικής μεταφυσικής.

Σε όλους τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους η ύλη είναι αιώνια και αυθύπαρκτη δύναμη της όλης πραγματικότητος, ένα παντοτινό και κατ΄αρχήν αδιαμόρφωτο στοιχείο. Μία οντολογική συνιστώσα, πρωταρχική και αυθύπαρκτη, αιώνια και άφθαρτη, η οποία διαμορφώνεται και σχηματοποιείται υπό την επίδραση των διαμορφωτικών παραγόντων. Οι διαμορφωτικοί παράγοντες αυτοί είναι μέσα στα πλαίσια της προσωκρατικής φιλοσοφίας σε κατάσταση υποψιασμού και προαισθήσεων, κατά κύριον λόγον. Η σύλληψη των διαμορφωτικών παραγόντων κατορθώνεται σε υψηλό βαθμό από τον Πλάτωνα, όπου οι «Ιδέες» (Είδη), αιώνια νοητά πρότυπα, δίδουν στην ύλη μορφή και σχήματα. Από τον Αριστοτέλη ονομάζονται «ουσίες» οι παράγοντες αυτοί, από τους Στωικούς «σπερματικοί λόγοι» έχοντας ο καθένας εξ αυτών το δικό του ειδικό περιεχόμενο. Όλοι όμως οι παράγοντες αυτοί είναι αιώνιοι και σταθεροί και η οποιαδήποτε μεταβολή και εξέλιξη συντελείται μέσα σε όρια οπωσδήποτε.

Το ουσιώδες που πρέπει να τονισθεί εδώ είναι ότι η ύλη, θεμελιώδες οντολογικό δεδομένο του διαλεκτικού υλισμού, είναι πρωταρχική έννοια της αρχαίας ελληνικής μεταφυσικής.

ma128

Η δεύτερη θεμελιώδης έννοια της μαρξιστικής οντολογίας είναι η έννοια της αναγκαιότητας. Η «ανάγκη» όμως είναι επίσης έννοια θεμελιώδης της αρχαίας ελληνικής μεταφυσικής. Απαντάται ως κραταιά στον Παρμενίδη και τους λοιπούς Ελεάτες, όπως επίσης στον Εμπεδοκλή και σε άλλους προσωκρατικούς. Από τον Αριστοτέλη αποκαλείται «αμετάπειστος» – απαντάται επίσης στον Πλωτίνο και τους νεοπλατωνικούς, κατά βάση με το ίδιο περιεχόμενο και κάποιες διαφοροποιήσεις της έννοιας, μικρές ή μεγάλες, οι οποίες όμως δεν καταργούν την «ανάγκην» ως θεμελιώδες οντολογικό δεδομένο. Η αξία των όρων και των εννοιών, ύλη και ανάγκη, έγκειται στο γεγονός ότι επ΄αυτών θεμελιώθηκε πρωτίστως η επιστημονική ερμηνεία της πραγματικότητος. Η αιώνια ύλη και η «αμετάπειστος» ανάγκη είναι δύο από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την θεμελίωση της λογικής και επιστημονικής ερμηνείας των πραγμάτων.

Η τρίτη έννοια του διαλεκτικού υλισμού, η διαρκής μεταβολή των πάντων, η μη ύπαρξη σταθερών καταστάσεων, η απουσία των σταθερών «ουσιών» έχει την καταγωγή της, κατά τρόπο άμεσο μεν στη μεταφυσική του Hegel, αλλά κατά τρόπο έμμεσο στην χριστιανική μεταφυσική. Η πρώτη και απώτατη αφετηρία της απόψεως ότι όλα μεταβάλλονται χωρίς όρια βρίσκεται μέσα στην ιουδαιοχριστιανική μεταφυσική. Στην Καινή Διαθήκη την διαρκή μεταβολή αποδίδει η φράση «ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται». Στα πλαίσια της ορθόδοξης ερμηνευτικής των Γραφών η πρόταση του Μακαρίου Μαγνησίας: «Ευρήσεις το σχήμα του κόσμο παραγόμενον υπό του χρόνου και μείναι μη δυνάμενον». Παρόμοιες προτάσεις διετύπωσαν ο Λεόντιος ο Βυζάντιος, ο Πατριάρχης Φώτιος κ.α.

Η πρόταση ότι όλα μεταβάλλονται έχει τη σημασία ότι προαναγγέλλει την έλευση της βασιλείας του θεού επί της γης, το ενδεχόμενον του απροσδόκητου γεγονότος, δηλαδή του θαύματος.

Η έννοια της μεταβολής και κινήσεως όπως αυτή υπάρχει στην φιλοσοφία του Ηρακλείτου διαφέρει της σχετικής ιδέας της ιουδαιοχριστιανικής μεταφυσικής, διότι στον Ηράκλειτο η μεταβολή έχει όρια, αυτά που προσδιορίζει η Δίκη, ενώ στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη και στους ερμηνευτές τους, η μεταβολή συντελείται χωρίς όρια, διότι τα οποιαδήποτε όρια αναιρούν την έννοια της παντοδυναμίας του θεού, η οποία είναι η πρώτη και απόλυτη έννοια της Αγίας Γραφής.

Η τέταρτη, κατά σειράν, θεμελιώδης έννοια της μαρξιστικής οντολογίας, το περίφημο τριαδικό διαλεκτικό σχήμα: θέση – αντίθεση – σύνθεση ή θέση – άρνηση – άρνηση της άρνησης, προϋπάρχει στην φιλοσοφία του Hegel, την μεταφυσική των Γερμανών μυστικών Νικ. Κουζάνου και Μ. Έκκαρτ. Προϋπάρχει στους νεοπλατωνικούς Πρόκλον υπό τη μορφή: «μονή – πρόοδος – επιστροφή», και Ιάμβλιχο υπό τη μορφή: «μένον – προϊόν – επιστρέφον».

Η μορφή υπό την οποία παρουσιάζεται η τοιαύτη εξέλιξη είναι αρχικά καθαρώς θρησκευτική και με νόημα σωτηριολογικό εσχατολογικό.

Πρόκειται κυρίως για την ερμηνεία της ελεύσεως στον κόσμο του Ιησού Χριστού. Η αρχική κατάσταση της εν θεώ ζωής και δημιουργίας, ακολουθείται από την πτώση λόγω της παρακοής. Η πτώση υπερνικάται δια της ελεύσεως του Ιησού Χριστού στον κόσμο. Το σχήμα αυτό: δημιουργία – πτώση – αποκατάσταση είναι θεμελιώδες στην ανθρωπολογική φιλοσοφία του Ωριγενούς και του Γρηγορίου Νύσσης, του Ιερού Αυγουστίνου και πολλών άλλων Χριστιανών στοχαστών. Δεδομένης της τεραστίας επιδράσεως του χριστιανικού πνεύματος στην οικοδόμηση και διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πολιτισμού το σχήμα: δημιουργία – πτώση – αποκατάσταση, είναι το αρχέτυπο για το μετέπειτα εκλογικευμένο σχήμα: θέση – αντίθεση – σύνθεση, όπως αυτό εμφανίζεται αρχικά στην μεταφυσική του Hegel και μετέπειτα των Marx – Engels.

Saint Marx by Kim Kira

Από τις τέσσερις έννοιες που είδαμε ως τώρα εκείνες που έχουν αρχαιοελληνική καταγωγή, δηλαδή η ύλη και η ανάγκη είναι απαραίτητες για την θεμελίωση της επιστημονικής ερμηνείας του κόσμου, για την λογική εκδοχή της πραγματικότητος, ενώ οι έννοιες της ιουδαιοχριστιανικής μεταφυσικής, στην ουσία μύθοι θρησκευτικοί, είναι ελπιδοφόρες σωτηριολογικές εξαγγελίες, που μέσα από την περιπετειώδη εξέλιξη του ευρωπαϊκού πνεύματος καταλήγουν να αποτινάξουν από πάνω τους το θρησκευτικό μυθικό περίβλημα και να ενδυθούν, πλέον, με λογικά σχήματα. Το περίβλημα είναι λογικό, ενώ το περιεχόμενο είναι μη λογικό. Η σύνθεση όμως αυτή δεν είναι διαλεκτική, αλλά αντίθετα εξαιρετικά αυτοκαταστροφική και περαιτέρω καταστρεπτική κάθε είδους λογικής.

Και τούτο είναι το ουσιώδες ελάττωμα της μαρξιστικής φιλοσοφικής οντολογίας. Από τις λοιπές έννοιες κατά πρώτον η αλληλο-διείσδυση των αντιθέτων εκφράζει απολύτως αυτό που δείχνει και σημαίνει ταυτόχρονα η προηγούμενη σύνθεση, την έντονη αλληλοαναίρεση των συντιθεμένων στοιχείων. Δεύτερον, η αναγωγή των ποιοτήτων σε ποσότητες, η ποσοτικοποίηση των ποιοτήτων, έλκει την καταγωγή της από την πλευρά της ιστορίας της φιλοσοφίας κυρίως, από την φιλοσοφία του Berkeley και από την πλευρά της ιστορίας των επιστημών από την εντύπωση που προκάλεσε στα πνεύματα η χρήση των μαθηματικών στις φυσικές επιστήμες. Αυτό το τελευταίο με την έκταση που εξυπονοείται ότι πρέπει να έχει στα πλαίσια της μαρξιστικής οντολογίας, οδηγεί σε ακρότητες, οι οποίες αν και δεν αναφέρονται ρητώς, ούτε από τους εισηγητές του διαλεκτικού υλισμού, ούτε από τους οπαδούς ερμηνευτές, εν τούτοις υποκρύπτονται οπωσδήποτε. Διότι τί σημαίνει ότι όλες οι ποιότητες ανάγονται σε ποσότητες; Θα ήταν δυνατόν δηλαδή κάποτε, στα πλαίσια του επιστημονικού μεσσιανισμού της σε διαρκή θρίαμβο και πρόοδο επιστήμης να καταστεί δυνατόν η ψυχολογική ποιότητα «Έρως» να διατυπωθεί , υπό μορφή ψυχικοφυσικού νόμου, όπως ακριβώς άλλα φαινόμενα έλξεως, όπως και ο έρως είναι έλξη, διατυπώνονται με μαθηματική μορφή, όπως δηλαδή η παγκόσμια έλξη (με τον νόμο του Νεύτωνα) και η μαγνητική έλξη (με τον νόμο του Κουλόμπ);

Η «διαβόητη» και «περίπτυστος» μαρξιστική οντολογία περιέχει και αυτό το ενδεχόμενο. Όμως η αληθινά μεγάλη φιλοσοφία χρησιμοποιεί μύθους για να ερμηνεύσει το φαινόμενο του έρωτος (βλ. Πλάτωνος «Συμπόσιον», «Φαίδρος»).

Η μαρξιστική οντολογία περιέχει και άλλα παρόμοια ενδεχόμενα: όπως αυτό που προηγουμένως αναφέραμε σχετικά με το φαινόμενο του έρωτος.

Scan-12-460x51822

Οι εισηγητές του διαλεκτικού υλισμού, πολεμικοί και μαχητικοί, φανατικοί υπερασπιστές των ιδεών τους, με αγαθές αναμφιβόλως προθέσεις, αλλά χωρίς νηφάλια σκέψη, αγνοούντες ταυτόχρονα την απώτερη καταγωγή των ιδεών που είχαν παραλάβει από τον Hegel, αφού κάθε άλλο παρά εγνώριζαν τον Ωριγένη και τον Γρηγόριο Νύσσης, οικοδόμησαν τελικά μία οντολογία υλιστική η οποία είναι από κάθε άποψη η εκλογίκευση των ιουδαιοχριστιανικών θρησκευτικών μύθων. Και τούτο το γεγονός καταστρέφει ταυτοχρόνως και την επιστήμη και την ελπίδα. Η εκλογίκευση των θρησκευτικών μύθων που η αρχική και παντοτινή τους αξία έγκειται στο γεγονός ότι αναρριπίζουν την υπέρτατη ελπίδα, οδηγεί τελικά στην καταστροφή αυτής της ελπίδος. Από το άλλο μέρος, η χρήση της έννοιας της ανάγκης κατά τρόπον που κατά βάθος δεν είναι λογική, διότι το λεγόμενο διαλεκτικό σχήμα είναι εξ αρχής θρησκευτικός μύθος, ξεθεμελιώνει την επιστήμη. Ο Μαρξισμός στο κεφάλαιο της οντολογίας του, όπως τον έκτισαν θεωρητικά και ο Μαρξ και ο Ένγκελς, είναι η καταστροφή της επιστήμης και η αποδυνάμωση της ελπίδας.

Πρόκειται τελικά για μία μεγάλη και τραγική περιπέτεια του ευρωπαϊκού πνεύματος, για λόγους και διαδικασίες που δεν είναι του παρόντος.

Χωρίς ασφαλώς η όλη μαρξιστική φιλοσοφία να είναι άνευ αξίας, εν τούτοις πάσχει δεινώς και πάσχει σε μεγάλο βαθμό στην ίδια την θεμελιώδη φιλοσοφική της διδασκαλία. Και τα δεινά παθήματα της μαρξιστικής οντολογίας έχουν ασφαλώς εμποτίσει σε μεγάλο βαθμό και τα λοιπά κεφάλαια της θεωρίας, της όλης δηλαδή μαρξιστικής κοσμοθεωρίας. Η πρώτη λοιπόν αιτία της κατάρρευσης των μαρξιστικών – κομμουνιστικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης ανευρίσκεται μέσα στην ίδια την θεμελιώδη φιλοσοφία των Marx – Engels. Όχι λοιπόν μόνον η κακή εφαρμογή της θεωρίας, ούτε μόνον η κακή ερμηνεία της θεωρίας, αλλά αυτή αυτή η θεωρία είναι υπεύθυνη για την σημερινή κατάρρευση όλων των δήθεν επιστημονικών οραμάτων του μαρξιστικού κομμουνισμού.

About Trenaki TouTromou

Το Τρενάκι του Τρόμου διατελεί χρέωση ταμία, είναι υπεύθυνος για την τήρηση του οικονομικού πλάνου, την οικονομική εξόρμηση και την χαρτογράφηση των κυριακάτικων εξορμήσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Τρωγλοδυτών. Ενίοτε ψήνει σουβλάκια και μοιράζει μπύρες Άλφα για δύο ευρώ. Στηρίζουμε Κ.Κ.Τ. http://www.youtube.com/watch?v=hkmhtgQ_Nl4

2 Σχόλια

  1. Έλα πες την αλήθεια φίλε ! Ιδέα δεν έχει για τον διαλεκτικό υλισμό έτσι ;
    Σίγα μην κάτσεις να τον διαβάσεις ….λες και είναι κανένα ρομάντσο ή κανά κόμιξ που είναι πιο κοντά στις διανοητικές σου ικανότητες.
    Αστα ρε φίλε καραγκιόζης είσαι και το ξέρεις είναι βαριά η καλογερική …παράτησε την

Πέτα ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

facebookyoutubetwitter

kouventa-sti-trogli

Κάθε Τετάρτη 22:00 - 00:00 στις Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Εκφρασης

Με την άδειά σας... ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

Pin It on Pinterest