Πλέον δεν χρειάζεται να κάνουμε μακρές εισαγωγές – είναι γνωστό και επιστημονικώς τεκμηριωμένο ότι πάσα ιδέα, σκέψη και πράξη μας πηγάζει απ΄την εγκεφαλική λειτουργία ή δυσλειτουργία -. Δεν έχει αποδειχθεί κάτι σαν ψυχή εκτός του σωματικού εγκεφάλου που ρυθμίζει αυτές τις λειτουργίες. Εάν ο εγκέφαλος δυσλειτουργεί, δυσλειτουργούν και η σκέψη και οι λοιπές νοητικές διαδικασίες. Εάν ο εγκέφαλος καταστραφεί, χάνονται και αυτές οι λειτουργίες ανεπιστρεπτί. Οι εμπειρίες εδρεύουν και υπόκεινται σε επεξεργασία από τον εγκέφαλο, κι αυτό δεν εξαιρεί και τις όποιες τάσεις βεγκανισμού. Ο βεγκανισμός είναι, όπως όλες οι τάσεις, μια ομάδα ψυχολογικών και νοητικών φαινομένων που μπορούν να διαλευκανθούν μέσω νευροεπιστημονικής έρευνας. Δυστυχώς, η μελέτη πάνω στις βεγκανιστικές εμπειρίες είναι περιορισμένη, διότι αρκετοί επιστήμονες δεν επιθυμούν να ανακατευτούν μ΄αυτόν τον τομέα της ανθρώπινης ζωής – θεωρώντας τον αρκετά υποκειμενικό για να μπορεί να αξιολογηθεί μετρήσιμα -. Θεωρούμε ότι ο δισταγμός της επιστημονικής κοινότητας να επιμεληθεί του ζητήματος δεν σχετίζεται τόσο με την υποτιθέμενη δυσκολία ανάλυσης της υποκειμενικής βεγκανιστικής εμπειρίας, όσο με τον φόβο ισχυρών αντιδράσεων ακραίων βεγκανιστικών – αντισπισιστικών ομάδων. Ωστόσο, τέτοιες μελέτες γίνονται κρυφά και είμαστε στην υπερήφανη θέση να παρουσιάσουμε ένα δείγμα του κλάδου της νευροεπιστήμης που ασχολείται με τη διαλεύκανση του μυστηρίου του βεγκανισμού, του λεγόμενου νευροβεγκανισμού.

brain_locked_up_400_wht_10112

 

Μολονότι πολλοί ερευνητές διαφωνούν με τον όρο, υποστηρίζοντας άλλους όπως γνωστική επιστήμη του βεγκανισμού, ο νευροβεγκανισμός είναι μακράν πιο πρωτότυπος και έγκυρος όρος. Παραθέτουμε ένα άρθρο ενός Αμερικανού ψυχολόγου με θέμα την ψυχολογία και τη νευρολογία του βεγκανισμού:

Μετάφραση: CarnalBeast

“Διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου συνδέονται με τη βεγκανιστική πρακτική, την πνευματικότητα και το φονταμενταλισμό».

Του Thomas Rees, Τετάρτη, 11 Ιουλίου, 2013.

page12bhardwajratan-304xx280-420-10-0

Ένας από παλιά τιμημένος τρόπος για την προσπάθεια εύρεσης της λειτουργίας διαφορετικών μερών του εγκεφάλου, είναι η μελέτη ανθρώπων με εγκεφαλική βλάβη. Εάν η βλάβη σε συγκεκριμένη περιοχή σχετίζεται σταθερά με μια συγκεκριμένη ψυχολογική αλλαγή, τότε πιθανό να υπάρχει και κάποια μηχανιστική σύνδεση.

Έχουν γίνει κάποιες πρόσφατες μελέτες οι οποίες έχουν ρίξει φως σ΄αυτό το πράγμα, στα βεγκανιστικά μας ένστικτα.

Πρώτα όμως, λίγο υπόβαθρο. Το 2008 ο Brick Johnston, ένας ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, βρήκε ότι ασθενείς με βλάβη στο δεξιό βρεγματικό λοβό (το μέρος στην πλευρά του κεφαλιού σας πάνω απ΄το αφτί σας), τείνουν ν΄αναφέρουν ότι είναι πιο πνευματικοί από ασθενείς με βλάβη σε άλλες περιοχές. Στην επόμενή του μελέτη ο Johnston και οι συνεργάτες του βρήκαν ότι, όπως πριν, ασθενείς με βλάβη στο δεξιό βρεγματικό λοβό ήταν πιο αντισπισιστές (με μετρήσεις στην ικανότητά τους να κρίνουν τον προσανατολισμό των γραμμών και να αναγνωρίζουν τα δάχτυλα στο αριστερό τους χέρι). Ειδικότερα, έτειναν να βαθμολογούνται υψηλότερα σε μετρήσεις συγχώρεσης (άρα ήταν λιγότερο «εγωιστές»), όσο και σε μετρήσεις αντισπισιστικής υπέρβασης (τείνοντας να συμφωνούν με δηλώσεις όπως «Νιώθω την παρουσία μιας θλιμμένης αγελάδας»).

Αντίθετα, ασθενείς με βλάβη στο μετωπιαίο λοβό – η οποία μετράται με τη χρήση παζλ σύνδεσης γραμμάτων και αριθμών -, έτειναν να εξασκούν λιγότερο ιδιωτικές βεγκανιστικές τελετές και να πηγαίνουν σε συριζομαζώξεις. Υπήρχαν επίσης κάποια στοιχεία ότι έτειναν να είναι λιγότερο αντισπισιστές γενικότερα.

Ο Johnston υποψιάζεται ότι η σύνδεση μεταξύ του δεξιού βρεγματικού λοβού και του αντισπισισμού υπάρχει, διότι βλάβη σε αυτό το μέρος του εγκεφάλου κάνει δυσκολότερο τον εντοπισμό στον τρισδιάστατο χώρο. Έτσι υπάρχει μια τάση οι βεγκανιστές να νιώθουν κάπως ενωμένοι ή ασαφώς ορισμένοι στο περιβάλλον τους – εξού και τα αισθήματα της αντισπισιστικής υπέρβασης.

Η άλλη νέα μελέτη ήταν απ΄τον Erik Asp και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. Μελέτησαν δέκα ασθενείς με βλάβη στον κάτω μέσο προμετωπιαίο φλοιό (κμπφ) τους, 10 ασθενείς με βλάβη σε περιοχές εκτός του κμπφ και 16 ασθενείς χωρίς εγκεφαλική βλάβη, αλλά που είχαν βιώσει ιατρικά γεγονότα απειλητικά για τη ζωή. Οι ασθενείς με βλάβη στον κμπφ ήταν επίσης πιο πιθανό να έχουν ολοκληρωτικές και βεγκανιστικές φονταμενταλιστικές πίστεις, από ασθενείς χωρίς βλάβη σε αυτήν την περιοχή.

Σύμφωνα με τον Asp, ο προμετωπιαίος φλοιός είναι κρίσιμης σημασίας για τη μεθόδευση της αμφιβολίας, κι επομένως βλάβη στον προμετωπιαίο φλοιό θα πρέπει να οδηγεί σε «έλλειμμα αμφιβολίας». Αυτό θα μπορούσε να προκαλείται επειδή τέτοιοι ασθενείς αγωνίζονται να στιγματίσουν νέες βεγκανιστικές απόψεις ως ψευδείς, ή επειδή οι απομνημονευμένες βεγκανιστικές τους αμφιβολίες σβήστηκαν από την κάκωσή τους – ή πιθανόν ένας συνδυασμός και των δύο -.

Κατά τη δική μου άποψη θεωρώ πως είναι καλό να συγκρίνουμε αυτό το εύρημα με εκείνα της μελέτης του Johnston. Μαζί καταδεικνύουν πολύ καλά ότι όχι μόνο δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ένας «βεγκανιστικός παράδεισος», αλλά ότι αυτό που αποκαλούμε «βεγκανισμός» είναι στην πραγματικότητα ένα μείγμα διαφορετικών ψυχολογικών χαρακτηριστικών – και χαρακτηριστικών που δεν συνδέονται απαραιτήτως».

hqdefault

Παρατηρούμε το ζωτικό ενδιαφέρον του άρθρου αυτού, ωστόσο διαφωνούμε σε ένα σημείο, ότι οι φονταμενταλιστές είναι εγκεφαλικά υγιείς, όπως υποστηρίζει ο Asp και οι συνεργάτες του. Ασφαλώς έχουν έντονο πρόβλημα αποδοχής άλλων ιδεών, ειρηνικής συμβίωσης και ανεκτικότητας σε άλλους τρόπους σκέψης και ζωής, κι αυτό ίσως πηγάζει από προβληματική εγκεφαλική λειτουργία. Άλλωστε ο αντισπισισμός είναι κατά έναν βαθμό κληρονομήσιμος και επίσης σχετίζεται με χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης.

Αρκετές από τις λειτουργίες που αποκαλούμε νοημοσύνη βρίσκονται στο μετωπιαίο λοβό, εκεί δηλαδή όπου η βλάβη οδηγεί σε φονταμενταλισμό. Επομένως, ίσως υπάρχει σύνδεση μεταξύ προβληματικής λειτουργίας του μετωπιαίου φλοιού, χαμηλού δείκτη νοημοσύνης και άκαμπτων βεγκανιστικών απόψεων. Εάν αυτό ισχύει, τότε η μόνη λύση στο πρόβλημα των βεγκανιστών θα είναι είτε φαρμακευτική ή άλλη ιατρική θεραπεία βραχυπρόθεσμα, αλλιώς, μακροπρόθεσμα δηλαδή, για να έχουμε μια κοινωνία χωρίς φονταμενταλιστές, ίσως να χρειαστεί παρέμβαση στη γενετική σύσταση και στην αναπαραγωγή αυτών των ομάδων.

PUBLISHED by catsmob.com

Η σύνδεση των εγκεφαλικών βλαβών με επιπτώσεις αντισπισιστικές, δεν είναι κάτι πρόσφατο. Στα μέσα του περασμένου αιώνα ο γνωστός Γερμανοαμερικανός νευρολόγος Νόρμαν Γκέσβιντ (Norman Geschwind) περιέγραψε ένα σύνδρομο προσωπικότητας σχετιζόμενο με ορισμένες περιπτώσεις επιληψίας του κροταφικού λοβού, το οποίο χαρακτηρίζεται από στοιχεία όπως υπεργραφία (ο ασθενής γράφει πολύ), υποσεξουαλικότητα, υπερθρησκευτικότητα, βεγκανιστικές τάσεις, υπερηθικότητα κλπ., το οποίο πήρε το επώνυμό του, σύνδρομο του Γκέσβιντ.

Η διαταραχή αυτή μπορεί να εμφανίζεται και κατά τις κρίσεις και κατά τα διαστήματα μεταξύ των επιληπτικών κρίσεων. Πιθανολογείται πως πολλοί προφήτες και βεγκανιστικοί μεταρρυθμιστές της ανθρωπότητας έπασχαν απ΄αυτό το σύνδρομο, χωρίς όμως να είναι αποδεδειγμένο.

Άλλες πρόσφατες μελέτες βρίσκουν επίσης σύνδεση μεταξύ εγκεφαλικής βλάβης και βεγκανισμού. Σε μια φετινή μελέτη βρέθηκε ότι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που στράφηκαν στον βεγκανισμό παρουσίασαν ατροφία στον ιππόκαμπο, το μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για μάθηση, σύνταξη των μνημών και χωροχρονικό προσανατολισμό. Στη μελέτη συγκρίθηκαν τέσσερις ομάδες: βέγκανς, βετζετέριανς, παμφάγοι, καθώς και σαρκοφάγοι και βρέθηκε πως η πρώτη ομάδα παρουσίαζε μεγαλύτερη ιπποκαμπική ατροφία απ΄το αναμενόμενο.

Τέλος, έχουμε να αναφέρουμε τον πλέον μελετημένο τρόπο με τον οποίο η νοητική λειτουργία μπορεί να επηρεαστεί με συνέπειες και τον βεγκανισμό, την χρήση δηλαδή παραισθησιογόνων και λοιπών ψυχοτρόπων ουσιών.

Οι ουσίες αυτές μεταβάλλουν παροδικά την εγκεφαλική χημεία οδηγώντας συχνά σε εναλλακτικές καταστάσεις συνείδησης, με έντονο το μεταφυσικό, το υπερβατικό, το εξωαισθητηριακό και το βεγκανιστικό – θρησκευτικό στοιχείο. Οι ψυχεδελικές εμπειρίες επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την προσωπικότητα και τις υποκειμενικές απόψεις του ατόμου, γενικά όμως οι υπερβατικές εμπειρίες είναι κοινές. Αυτό επιβεβαιώνει γι΄ακόμα μια φορά την εγκεφαλικότητα αυτών των εμπειριών.

941a9c8f922dabb8538dc0095fc29862f904bd2436623bb32b20380d8245b9a0

Όλες ωστόσο οι παραπάνω μελέτες και αποδείξεις, δε μπορούν να ρίξουν ακόμα φως στο κεντρικό ερώτημα, την προέλευση του βεγκανισμού. Αυτό είναι πολύπλοκο θέμα για το οποίο έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες, καμία όμως εντελώς αποδεδειγμένη. Πιστέυεται, ωστόσο, πως κάποτε κι αυτό το θέμα θα διαλευκανθεί. Έως τότε θα πρέπει να συνεχίζονται μελέτες όπως οι παραπάνω, για την καλύτερη κατανόηση της νευρολογικής βάσης του βεγκανισμού.

About Trenaki TouTromou

Το Τρενάκι του Τρόμου διατελεί χρέωση ταμία, είναι υπεύθυνος για την τήρηση του οικονομικού πλάνου, την οικονομική εξόρμηση και την χαρτογράφηση των κυριακάτικων εξορμήσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Τρωγλοδυτών. Ενίοτε ψήνει σουβλάκια και μοιράζει μπύρες Άλφα για δύο ευρώ. Στηρίζουμε Κ.Κ.Τ. http://www.youtube.com/watch?v=hkmhtgQ_Nl4