«Στα μάτια τοlovassυ ανθρώπου καθρεφτίζεται η ψυχή του, η ψυχή που μου λέει να σ’ ακολουθήσω στην εύθραυστη μελαγχολία που κρύβει το βλέμμα σου, στο άγριο πέλαγος των χειλιών σου, στο αύριο που δεν έχει έρθει ακόμα, στους δρόμους που περνάνε από την καρδιά μου, αγαπώντας εσένα, αγαπώ την ψυχή μου, αγαπώντας εσένα, αγαπάω τον κόσμο. Η αγάπη και η φιλία είναι η δίδυμη ψυχή του ανθρωπισμού. Ακτινοβολεί ασταμάτητα φως στην ομίχλη και στο σκοτάδι της τόσο απάνθρωπης, άφιλης και εγωιστικής εποχής μας.

Σήμερα οι άνθρωποι διακατέχονται από αθυμικά  συναισθήματα, κλεισμένοι ερμητικά στον ιδιωτικό τους χώρο δε θέλουν να έχουν επαφές με κανέναν, ενδόμυχα όμως εύχονται να εισβάλλει κάποιος και να σπάσει το κορμί της μοναξιάς τους με ένα χαμόγελο. Μαθαίνουμε από μικρά παιδιά να συλλαβίζουμε πρώτα το εγώ και το όχι. Μεγαλώνοντας ίσως ποτέ να μη μάθουμε να λέμε το εσύ και το ναι στην αγάπη, μένοντας έτσι στην ουσία δέσμιοι του εαυτού μας, βασιλιάδες σ’ ένα βασίλειο μοναχικό, αμέτοχοι να κοινωνήσουμε το μυστήριο της αγάπης και να γίνουμε υπήκοοι στη χώρα της ανθρωπιάς. Τόσοι αιώνες πέρασαν ώστε οι καρποί του ανθρώπου να γίνουν ομιλία και για τους περισσότερους δε φτάνει μια ολόκληρη ζωή η ομιλία να γίνει συνομιλία. Γινόμαστε συνεχώς απόμακροι κι αποξενωμένοι από τη ζωή από τους άλλους κι από την ίδια την αγάπη και την ουσία, αδυνατούμε να δούμε ότι με αυτόν τον τρόπο αποξενωνόμαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό, από την ίδια μας τη φύση. Γινόμαστε όντα αφύσικα, όσο πιο μεγάλη είναι η προσκόλληση στο εγώ μας, τόσο πιο πολύ χάνουμε τον εαυτό μας, τα κλειδιά της ειρήνης που ψάχνουμε παντού οι άνθρωποι για να βλέπουν πως τα έχει η αγάπη περασμένα στη ζώνη της, η αγάπη είναι ένας ψυχικός δεσμός συμπάθειας, στοργής και αφοσίωσης, με ανιδιοτελή χαρακτήρα, μπορεί να διατηρηθεί χωρίς αμοιβαία αμοιβαιότητα και ν’ αγκαλιάσει τους πάντες και αυτό γιατί η αγάπη είναι ένα υπαρξιακό γεγονός, ένα βαθύ συναίσθημα με απέραντη δύναμη και τρυφερότητα, αποτέλεσμα αυτού του συναισθήματος είναι να αναβλύσει από την ψυχή του ανθρώπου ένα αίσθημα ευφορίας και ασφάλειας, αλλά και να οικοδομήσει ένα νόημα στη ζωή του ανθρώπου. Η αγάπη αρχίζει με μια καλημέρα, με μια χειραψία, με ένα ζεστό βλέμμα, με ένα χαμόγελο, με μια γλυκιά κουβέντα στο ξεκίνημα της κάθε μιας ημέρας, δημιουργώντας συνιστώσες αγάπης και ανθρωπιάς που κάνουν το βίο του ανθρώπου βιωτό.

tumblr-mmm6w457o61s38nifo1-500

Στην αγάπη όποιος αγαπά αληθινά και σωστά ψυχολογεί και σέβεται τον άλλον και ακόμα πιο πολύ τον βοηθά να εξελιχθεί σύμφωνα με τη δική του φύση, αγάπη δε σημαίνει να αγαπάς δια μέσου του άλλου μόνο τον εαυτό σου, να προσπαθήσεις να κερδίσεις από την αγάπη που σου δείχνουν θέλοντας τις ιδιαιτερότητες του άλλου που δε βρίσκεις σύμφωνες με τις δικές σου μεταβάλλοντας τες σε στοιχεία του δικού σου εαυτού, της δικής σου προσωπικότητας. Με αυτόν τον τρόπο διερευνείς, διευρύνεις και διαστέλλεις το εγώ σου ώστε να αισθάνεσαι ευτυχισμένος ή ερμηνεύοντας μ αυτόν τον τρόπο την κυριαρχικότητά σου πάνω στον άλλον ως αγάπη. Το άνθος της αγάπης πολλές φορές οι άνθρωποι το μετατρέπουν σε σαρκοβόρο άνθος, εγκλωβίζουν τον πλησίον τον αγαπημένο και τον απομυζούν, ιδιωτικοποιούνται τη ψυχή του στο όνομα της αγάπης. Κανείς δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Αυτοί που ξέρουν να αγαπούν αληθινά δε θέλουν να εξουσιάζουν, αλλά μελετούν και ψυχολογούν με προσοχή τον άλλον περικλείοντάς το ενδιαφέρον τους ώστε να τον βοηθήσουν εάν χρειαστεί και πάντα με στοργή και τρυφερότητα. Η αγάπη είναι ευγένεια ψυχής, η αγάπη είναι μια σύμπτυξη με τον άλλον, όπου ο καθένας διατηρεί ακέραιη και ανόθευτη την ατομικότητά του, η αγάπη που το άτομο να βλέπει το αγαπημένο πρόσωπο σαν προέκταση του εαυτού του. Παρόλο που είσαι το μισό κομμάτι μιας σχέσης, πρέπει να παραμείνεις ολόκληρος σαν άτομο πέρα από τη σχέση και αυτό είναι πολύ δύσκολο γιατί η αγάπη συνοδεύεται από αισθήματα και απαιτήσεις, ιδιοκτησίες, αποκλειστικότητες, κυριαρχίες και βάζοντάς το από μια άλλη οπτική γωνία, η αγάπη δεν πρέπει να είναι μια συμβιωτική προσκόλληση σε ένα μόνο άτομο και αδιαφορία για όλα τα άλλα.

showercurtainass-500x443

Το συναίσθημα της αγάπης που μας εμπνέει το αγαπημένο μας πρόσωπο, πρέπει να γίνεται η γέφυρα αγάπης προς όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους. Επίσης αντί να εξαντλεί να δυναμώνει το ενιαίο του αισθήματος της αγάπης μας, να το τονώνει και να το αναπαραγάγει, να το εξελίσσει και να εξελίσσει και εμάς μαζί. Η αγάπη να μη στέκεται εμπόδιο απομονώνοντάς μας από τον κόσμο. Γιατί αυτή αν δε φύγει από τους ανθρώπους όταν διαιωνίζεται και γίνεται τρόπος ζωής, ακόμα και όταν ξεκινάει ως αγάπη δεν έχει μέλλον. Η αγάπη είναι μια φωτιά που πυροδοτείται όχι μόνο και από τον άλλον, αλλά και από τους άλλους. Ο άνθρωπος μέσα από μια υγιή σχέση αγάπης πρέπει να εξελίσσει την αγάπη του και να εξελίσσεται και ο ίδιος ποτίζοντας το είναι του με το νερό της κάτω από τον ήλιο της αγάπης, να ευδοκιμεί παράγοντας τον καρπό της ανθρωπιάς, Η τρίχα της αγάπης είναι πίσω απ την κουρτίνα της ζωής, αυτή που αδυνατούν να επιλέξουν οι άνθρωποι, αυτή που είναι μπρος στα μάτια τους και πεισματικά την αγνοούνε εμπρός τους, είναι κι εκεί, το ψάχνουν. Το πιο εύκολο και απλό το κάνουν να φαντάζει δύσκολο και ανυπέρβλητο, αδύνατο.»

 

About Kauliara_Troglodytisa

Ο σκοπός μου είναι να ανεβάζω το πεσμένο ηθικό που επικρατεί στην κοινωνία μας...